Wybierz sklep
W budynkach mieszkalnych wielorodzinnych najczęściej mamy do czynienia z wentylacją grawitacyjną. Przepisy pozwalają stosować ją w przypadku budynków do 9 kondygnacji. Budynki wyższe muszą posiadać wentylację mechaniczną wywiewną lub wywiewno-nawiewną. Zasada działania wentylacji grawitacyjnej polega na naturalnej wymianie powietrza znajdującego się wewnątrz pomieszczeń, z powietrzem znajdującym się na zewnątrz budynku. Zużyte powietrze jest usuwane i jednocześnie zapewniony jest napływ świeżego. Zjawisko wymiany ma miejsce, gdy pomiędzy powietrzem wewnątrz budynku, a powietrzem zewnętrznym występuje różnica ciśnień, która wynika z odmiennych temperatur.
Im większa różnica temperatur, tym lepsza sprawność wentylacji grawitacyjnej, a co za tym idzie, lepsza jakość powietrza, którym oddychamy w pomieszczeniach. Rozwiązaniami technicznymi, gwarantującymi możliwość wspomnianej wymiany powietrza, są odpowiednio zaprojektowane szyby wentylacyjne w pomieszczeniach, w których mieszkamy. Z uwagi na to, że z reguły najwyższa temperatura panuje w łazienkach oraz kuchniach, otwory wywiewne przewodów wentylacyjnych umiejscowione są właśnie tam. Do prawidłowego działania wentylacji grawitacyjnej wymagany jest jednak przepływ powietrza w całym mieszkaniu. Konieczne jest więc wymuszenie ruchu powietrza poprzez zapewnienie jego świeżego napływu z zewnątrz w obrębie całego mieszkania.
Zasada nr 1
Zapewnij odpowiedni napływ świeżego powietrza do pomieszczeń. W przypadku bardzo szczelnej stolarki okiennej okna powinny być wyposażone w specjalne nawiewniki. Zwykle posiadają one możliwość regulacji wielkości strumienia powietrza oraz osłony przeciwdeszczowe. O ich zastosowaniu decyduje projektant budynku, dlatego warto sprawdzić, czy w naszym przypadku są przewidziane. W niektórych, szczególnie starszych budynkach nawiewniki nie były zastosowane. W takiej sytuacji należy zastosować rozszczelnienie okien, tzn. ustawić klamki okna w takim położeniu, aby uszczelki nie przylegały ściśle do profilu i tym samym tworzyły szczelinę umożliwiającą napływ powietrza.
Zasada nr 2
Zapewnij możliwość swobodnego przepływu powietrza pomiędzy pomieszczeniami. Drzwi nie mogą być szczelne. Między ich dolną krawędzią a poziomem podłogi powinna być szczelina umożliwiająca przepływ powietrza. Obowiązkowe są otwory w dolnych partiach drzwi do pomieszczeń takich jak WC, łazienka lub pralnia. Otworów tych nie można zasłaniać.
Zasada nr 3
Do poszczególnych pionów wentylacyjnych, a w zasadzie otworów wywiewnych, mogą być podłączone tylko pomieszczenia o takim samym sposobie użytkowania, tj. kuchnie, łazienki itp. Nie wolno dokonywać przeróbek we własnym zakresie i zdejmować kratek wentylacyjnych.
Zasada nr 4
Zadbaj o kratki wywiewne. Są one umieszczone wysoko pod sufitem. Ich czystość, czyli drożność, warunkuje wymianę powietrza w pomieszczeniach. Muszą więc być utrzymane w czystości, aby wentylacja była właściwa.
Zasada nr 5
Pamiętaj o przeglądach, bo przepisy prawa wymagają okresowych kontroli instalacji wentylacyjnej. O zorganizowanie i opłacenie przeglądów muszą się zatroszczyć władze spółdzielni mieszkaniowych lub zarządcy wspólnot, ale obowiązkiem mieszkańców jest udostępnienie lokalu do okresowej kontroli drożności przewodów.
Do najczęstszych objawów niesprawnej wentylacji należą zaparowane okna, nadmierna wilgotność powietrza, długo utrzymujące się zapachy oraz pojawianie się pleśni na ścianach i w narożnikach pomieszczeń. Niepokojącym sygnałem może być również nawiewanie zimnego powietrza przez kratkę wywiewną, wskazujące na odwrócenie ciągu wentylacyjnego. Przyczyną problemów bywają niedrożne przewody, niewystarczający dopływ świeżego powietrza lub niekorzystne warunki atmosferyczne. W przypadku podejrzenia nieprawidłowego działania wentylacji należy zgłosić problem zarządcy budynku i zlecić kontrolę uprawnionemu specjaliście.
W mieszkaniach z wentylacją grawitacyjną konieczne jest zapewnienie stałego dopływu odpowiedniej ilości świeżego powietrza z zewnątrz. Nawiewniki okienne są jednym z najczęściej stosowanych rozwiązań, szczególnie przy szczelnej, nowoczesnej stolarce. Umożliwiają kontrolowany napływ powietrza bez konieczności pozostawiania szeroko otwartych okien. W zależności od konstrukcji budynku dopływ powietrza może być realizowany również przez nawiewniki ścienne lub inne przewidziane w projekcie rozwiązania. Nie należy samodzielnie blokować ani zaklejać nawiewników, ponieważ może to ograniczyć skuteczność wentylacji i zwiększyć ryzyko zawilgocenia pomieszczeń.
Otwory wentylacyjne lub odpowiednie podcięcie w dolnej części drzwi umożliwiają swobodny przepływ powietrza z pozostałych pomieszczeń do łazienki i toalety, gdzie zazwyczaj znajdują się kratki wywiewne. Dzięki temu wilgotne i zużyte powietrze może być skutecznie usuwane przez instalację wentylacyjną. Zgodnie z wymaganiami technicznymi drzwi do łazienek i ustępów powinny zapewniać otwory o łącznym przekroju umożliwiającym przepływ powietrza, nie mniejszym niż 0,022 m². Nie należy zasłaniać tych otworów dywanikami, uszczelkami ani innymi elementami, które mogłyby zakłócać wymianę powietrza.
W budynkach wielorodzinnych przewody wentylacyjne powinny być poddawane okresowej kontroli stanu technicznego co najmniej raz w roku. Za organizację wymaganych przeglądów odpowiada właściciel lub zarządca budynku, natomiast mieszkańcy powinni umożliwić dostęp do lokalu podczas kontroli. Do codziennych obowiązków użytkowników należy utrzymywanie kratek wentylacyjnych w czystości oraz niezasłanianie otworów nawiewnych i wywiewnych. Nie wolno samodzielnie przebudowywać wspólnych kanałów wentylacyjnych ani podłączać do nich dodatkowych urządzeń bez odpowiedniej weryfikacji technicznej. Jeśli pojawiają się problemy z ciągiem lub nadmierną wilgotnością, należy zgłosić je administracji budynku.