Przewodnik po ocieplaniu elewacji metodą lekką mokrą
> Od czego zacząć?
Musisz wiedzieć, że tynki chronią przed ogniem i szkodliwym działaniem wilgoci oraz gwarantują przyjazny mikroklimat, dlatego ich wybór jest kluczowy. Rodzaj tynku dobiera się w zależności od wymagań i właściwości podłoża.
Wszelkie prace musisz zacząć od wypoziomowania tzw. listwy startowej. Jest to linia pokrywająca się z cokołem budynku (wyznacza ją izolacja przeciwwilgociowa ułożona na ścianach fundamentowych lub piwnicznych). W tym miejscu zamocuj odpowiednio wyprofilowany kształtownik z blachy aluminiowej szerszy o 5 mm od grubości materiału izolacyjnego. Możesz to zrobić za pomocą śrub i kołków nylonowych (najlepiej co 30 cm).
Wszelkie prace musisz zacząć od wypoziomowania tzw. listwy startowej. Jest to linia pokrywająca się z cokołem budynku (wyznacza ją izolacja przeciwwilgociowa ułożona na ścianach fundamentowych lub piwnicznych). W tym miejscu zamocuj odpowiednio wyprofilowany kształtownik z blachy aluminiowej szerszy o 5 mm od grubości materiału izolacyjnego. Możesz to zrobić za pomocą śrub i kołków nylonowych (najlepiej co 30 cm).
> Izolacja termiczna
Teraz czas zająć się izolacją termiczną. Wykonaj ją z płyt styropianowych lub z wełny fasadowej o grubości 10 – 15 cm. Przyklejaj je zaprawą klejową do styropianu, pokrywając nią całą powierzchnię płyty, jeśli ściany Twojego domu wykonane są z lekkich materiałów, np. z betonu komórkowego. Natomiast, jeśli powierzchnia ściany jest nierówna, to w pobliżu krawędzi płyty nanieś paski zaprawy szerokości 3 - 4 cm i dodatkowo jeszcze 5 - 6 placków o średnicy około 10 cm w części środkowej.
Płyty styropianu układaj bardzo starannie, z przesunięciem o pół długości płyty. Nie dopuść, by pomiędzy nimi pozostała zaprawa klejowa. Jeśli pomiędzy płytami styropianu powstaną szczeliny możesz wypełnić je niskoprężną pianką montażową. Unikniesz w ten sposób powstawania mostków termicznych.
W związku z tym, że styropian nie jest zbyt odporny na uderzenia, musisz go wzmocnić siatką zbrojącą z włókna szklanego o oczkach 3 - 5 mm i gramaturze 140 – 190 g/m2. Musisz wtopić siatkę między dwie warstwy zaprawy klejowej, czyli najpierw pokryj styropian zaprawą, przeciągnij ząbkowaną pacą i wciśnij siatkę w zaprawę klejową, lekko przeciągając pacą o gładkiej krawędzi. Kolejne pasy siatki łączy się na zakłady szerokości 10 - 20 cm. W celu ułatwienia sobie pracy dookoła okien zamocuj profil przyokienny z fabrycznie wtopionym pasem siatki. A wszelkie krawędzie i otwory zabezpiecz profilami narożnikowymi z włókna szklanego lub narożnikami aluminiowymi z zamocowaną siatką.
Po wyschnięciu kleju, należy pokryć całą elewację specjalnym podkładem pod tynki. Jest nim grunt z piaskiem kwarcowym. Ma on za zadanie zwiększyć przyczepność podłoża i nie dopuścić do wychodzenia wykwitów na późniejszą powłokę tynku.
Płyty styropianu układaj bardzo starannie, z przesunięciem o pół długości płyty. Nie dopuść, by pomiędzy nimi pozostała zaprawa klejowa. Jeśli pomiędzy płytami styropianu powstaną szczeliny możesz wypełnić je niskoprężną pianką montażową. Unikniesz w ten sposób powstawania mostków termicznych.
W związku z tym, że styropian nie jest zbyt odporny na uderzenia, musisz go wzmocnić siatką zbrojącą z włókna szklanego o oczkach 3 - 5 mm i gramaturze 140 – 190 g/m2. Musisz wtopić siatkę między dwie warstwy zaprawy klejowej, czyli najpierw pokryj styropian zaprawą, przeciągnij ząbkowaną pacą i wciśnij siatkę w zaprawę klejową, lekko przeciągając pacą o gładkiej krawędzi. Kolejne pasy siatki łączy się na zakłady szerokości 10 - 20 cm. W celu ułatwienia sobie pracy dookoła okien zamocuj profil przyokienny z fabrycznie wtopionym pasem siatki. A wszelkie krawędzie i otwory zabezpiecz profilami narożnikowymi z włókna szklanego lub narożnikami aluminiowymi z zamocowaną siatką.
Po wyschnięciu kleju, należy pokryć całą elewację specjalnym podkładem pod tynki. Jest nim grunt z piaskiem kwarcowym. Ma on za zadanie zwiększyć przyczepność podłoża i nie dopuścić do wychodzenia wykwitów na późniejszą powłokę tynku.
> Warstwa tynku
Kiedy wszystko wyschnie, możesz przystąpić do nakładania tynku. Masz możliwość wyboru:
* tynki akrylowe – gotowa do użycia masa wykonana na bazie spoiwa polimerowego; nie są
paroprzepuszczalne;
paroprzepuszczalne;
* tynki silikonowe – gotowa masa, ale spoiwem jest żywica silikonowa; charakteryzują się
większą paroprzepuszczalnością od tynków akrylowych;
większą paroprzepuszczalnością od tynków akrylowych;
* tynki mineralne – sucha mieszanka rozrabiana z wodą; mają dobrą paroprzepuszczalność i
dlatego znajdują zastosowanie głównie w systemach ociepleniowych z wełną mineralną;
dlatego znajdują zastosowanie głównie w systemach ociepleniowych z wełną mineralną;
* tynki silikatowe (krzemianowe) – gotowa do użycia masa; są paroprzepuszczalne, używa się
ich razem z wełną mineralną.
ich razem z wełną mineralną.
Grubość warstwy tynku mineralnego jest zależna od jego uziarnienia i waha się pomiędzy 2 a 5 mm, a pozostałych rodzajów od 1,5 a 3,5 mm. W przeciwnym razie tynk może popękać. Masa powinna być nakładana równomiernie na całej powierzchni ściany, ponieważ tylko wtedy nie będą widoczne ślady połączeń. Żaden pas tynku nie może wyschnąć przed połączeniem.