Systemy hydrauliczne – pex, miedź, klejone, zgrzewane
2018-04-11
Pex
System pex składa się z rury wielowarstwowej PEX/AL/PEX oraz szeregu złączek skręcanych i zaprasowywanych.
Zalety:
Zalety:
- duża wytrzymałość (kilkadziesiąt lat),
- elastyczność,
- niewielki ciężar,
- nieprzewodzenie prądu,
- odporność na chemikalia,
- brak przenoszenia drgań,
- mała wydłużalność cieplna,
- niski koszt instalacji.
Jak przygotować rurkę pex do zamontowania złączki?
Pamiętaj o tym, że rury pex sprzedawane są na metry i pakowane w zwoje o długości 200 m i średnicy zwoju około 80 cm. Rura pex ma nadrukowane znaczniki długości co metr. Do cięcia używa się specjalnych nożyc. Ważne jest, żeby zrobić to starannie, równo i prostopadle. Następnie należy sfazować otwór od środka i do tego celu służy gradownik. Zapobiega to uszkodzeniu oringów uszczelniających znajdujących się w złączce. Po gradowaniu należy użyć kalibratora, by przywrócić przekrojowi rurki kształt okręgu.
Miedź
Rury miedziane są gwarancją wysokiej jakości i trwałości instalacji.
Zalety:
Zalety:
- nie korodują (miedź się nie utlenia ani nie wchodzi w reakcję z wodą),
- są energooszczędne i trwałe,
- miedź działa przeciwgnilnie, bakterio- i grzybobójczo,
- łatwe w demontażu.
Rury układa się w specjalnych otulinach termicznych, co pozwala na znaczne zniwelowanie strat ciepła. Montaż instalacji hydraulicznych z miedzi jest wyjątkowo prosty i oszczędny pod względem nakładu pracy. Ponieważ rury miedziane wykonuje się również w elastycznych zwojach, można zminimalizować ilość wykonywanych połączeń. Rury miedziane maja bardzo gładką powierzchnię ograniczającą do minimum powstawanie osadów z wody.
Sposoby łączenia rur miedzianych
Jest kilka sposobów łączenia rur miedzianych: złączki zaciskowe, lutowanie miękkie, lutowanie twarde.
* Złączki zaciskowe – stosowane tam, gdzie istnieje wysokie ryzyko pożarowe.
1. Najpierw należy przeciąć miedzianą rurę obcinakiem krążkowym do rur, a następnie ogratować ją i wytrzeć, by usunąć pozostałości smaru lub rozpuszczalnika w miejscu łączenia. Wolno użyć do tego tylko oleju silikonowego.
2. Kolejna czynność to wizualne sprawdzenie złączki, a następnie wciśnięcie złącza do ogranicznika i delikatne przekręcenie rury. Teraz mazakiem należy zaznaczyć miejsce łączenia na rurze (miejsce zachodzenia złącza na rurze) i dobrać szczęki zaciskowe, o odpowiedniej średnicy, do typu kształtki.
3. Ostatnia rzecz do zrobienia to zaciśnięcie zaciskarki i wykonanie pełnego cyklu roboczego aż do rozwarcia szczęk. Na koniec wystarczy tylko skontrolować, czy złącze zostało umieszczone w odpowiednim miejscu.
* Lutowanie miękkie – wykorzystywane np. w celu połączenia instalacji wodnych i grzewczych.
1. Najpierw należy oczyścić rurę i kształtkę (część wewnętrzną i zewnętrzną), by zwiększyć przyczepność lutu.
2. Następnie na rurę nałożyć topnik i usunąć jego nadmiar oraz połączyć rurę z kształtką.
3. Kolejna czynność to umiarkowane podgrzanie rury i kształtki na całej długości łączenia. Lut powinien się stopić od ciepłej rury, a nie od płomienia palnika. Teraz należy poczekać, aż lut skrzepnie. Nie wolno w tym czasie ruszać łączenia, bo może dojść do nieszczelności.
* Lutowanie twarde – w ten sposób łączy się między innymi rury miedziane w instalacjach wodociągowych z rur o średnicy powyżej 28 mm oraz miedziane rury w instalacjach gazowych.
1. Najpierw należy oczyścić papierem ściernym rurę i kształtkę (część wewnętrzną i zewnętrzną), a później wybrać spoiwo odpowiednie do typu łączenia. Miejsca łączenia trzeba podgrzać do temperatury około 750°C do momentu aż miedź będzie miała ciemnoczerwony kolor.
2. Teraz trzeba ustawić pałeczkę spoiwa w szczelinie między częściami do połączenia, aby uzyskać wessanie lutu (efekt kapilarny). Rurę pozostawić do ochłodzenia.
* Złączki zaciskowe – stosowane tam, gdzie istnieje wysokie ryzyko pożarowe.
1. Najpierw należy przeciąć miedzianą rurę obcinakiem krążkowym do rur, a następnie ogratować ją i wytrzeć, by usunąć pozostałości smaru lub rozpuszczalnika w miejscu łączenia. Wolno użyć do tego tylko oleju silikonowego.
2. Kolejna czynność to wizualne sprawdzenie złączki, a następnie wciśnięcie złącza do ogranicznika i delikatne przekręcenie rury. Teraz mazakiem należy zaznaczyć miejsce łączenia na rurze (miejsce zachodzenia złącza na rurze) i dobrać szczęki zaciskowe, o odpowiedniej średnicy, do typu kształtki.
3. Ostatnia rzecz do zrobienia to zaciśnięcie zaciskarki i wykonanie pełnego cyklu roboczego aż do rozwarcia szczęk. Na koniec wystarczy tylko skontrolować, czy złącze zostało umieszczone w odpowiednim miejscu.
* Lutowanie miękkie – wykorzystywane np. w celu połączenia instalacji wodnych i grzewczych.
1. Najpierw należy oczyścić rurę i kształtkę (część wewnętrzną i zewnętrzną), by zwiększyć przyczepność lutu.
2. Następnie na rurę nałożyć topnik i usunąć jego nadmiar oraz połączyć rurę z kształtką.
3. Kolejna czynność to umiarkowane podgrzanie rury i kształtki na całej długości łączenia. Lut powinien się stopić od ciepłej rury, a nie od płomienia palnika. Teraz należy poczekać, aż lut skrzepnie. Nie wolno w tym czasie ruszać łączenia, bo może dojść do nieszczelności.
* Lutowanie twarde – w ten sposób łączy się między innymi rury miedziane w instalacjach wodociągowych z rur o średnicy powyżej 28 mm oraz miedziane rury w instalacjach gazowych.
1. Najpierw należy oczyścić papierem ściernym rurę i kształtkę (część wewnętrzną i zewnętrzną), a później wybrać spoiwo odpowiednie do typu łączenia. Miejsca łączenia trzeba podgrzać do temperatury około 750°C do momentu aż miedź będzie miała ciemnoczerwony kolor.
2. Teraz trzeba ustawić pałeczkę spoiwa w szczelinie między częściami do połączenia, aby uzyskać wessanie lutu (efekt kapilarny). Rurę pozostawić do ochłodzenia.
Systemy klejone
- Do wyboru są rury z C-PVC (chlorowany polichlorek winylu) lub PVC-U (polichlorek winylu).
Zalety: - ognioodporne (temperatura zapłonu PVC-U wynosi około 390°C, natomiast w przypadku
C-PVC sięga nawet 433° C), - odporność chemiczna,
- odporność na korozję i osady,
- niska przewodność cieplna
- prosty montaż (wymagający jedynie nożyc i kleju),
- możliwość montażu w trudno dostępnych miejscach.
Łączenie rur i kształtek w systemie C-PVC i PVC-U odbywa się za pomocą klejów agresywnych. Jest to tzw. zgrzewanie na zimno. Czas wykonania takiego połączenia zależy od temperatury montażu i nie przekracza 1 minuty. Ponadto w obu systemach występują elementy gwintowane oraz kołnierzowe pozwalające na połączenie z dowolnym systemem instalacyjnym, np. z miedzianymi rurami.
Systemy zgrzewane
Rury i kształtki tego systemu wykonywane są z polipropylenu.
Zalety:
Zalety:
- obojętne fizjologicznie i mikrobiologicznie,
- wysoka odporność chemiczna,
- całkowity brak korozji,
- gładkość ścianek wewnętrznych uniemożliwia osiadanie kamienia,
- posiada własności samoizolacyjne.
Jednym z najdoskonalszych sposobów łączenia rur i kształtek systemu jest tzw. polifuzja termiczna. Polega ona na zgrzewaniu rury z kształtką w temperaturze 260° C - 270° C. W efekcie w miejscu połączenia powstaje jednolity zgrzew, bez widocznej granicy między scalonymi elementami. Technologia ta gwarantuje absolutną szczelność, przy krótkim czasie wykonywania połączenia.
W celu połączenia instalacji polipropylenowej z odcinkami instalacji zbudowanymi z innych niż PP materiałów wykorzystuje się kształtki wyposażone we wtopki mosiężne z gwintami zewnętrznymi i wewnętrznymi lub tuleje kołnierzowe.