Jak prawidłowo zaplanować ścieżki ogrodowe?
2017-06-13
Dziś spróbuję podpowiedzieć, jak właściwie zaplanować ciągi komunikacyjne w ogrodzie. Ponieważ jest to jeden z pierwszych etapów zagospodarowania terenu jaki należy wykonać, a przy tym i jeden z droższych elementów jakie zrealizujemy w ogrodzie, należy dobrze przemyśleć ich przebieg.
Projektowanie przebiegu ścieżek i dróg dojazdowych rozpocznij od rozrysowania planu sytuacyjnego, na którym zaznaczysz wszystkie punkty w ogrodzie, do których chcesz lub musisz mieć wygodny i utwardzony dostęp. Na pewno najwięcej problemu sprawi część frontowa działki, gdzie oprócz ciągów pi
Projektowanie przebiegu ścieżek i dróg dojazdowych rozpocznij od rozrysowania planu sytuacyjnego, na którym zaznaczysz wszystkie punkty w ogrodzie, do których chcesz lub musisz mieć wygodny i utwardzony dostęp. Na pewno najwięcej problemu sprawi część frontowa działki, gdzie oprócz ciągów pi
Z przodu budynku uwzględnij także utwardzone miejsce przechowywania koszy na śmieci, do których zazwyczaj prowadzi się trwałą ścieżkę. I tak, po umieszczeniu na planie wszystkich niezbędnych elementów może okazać się, że nie ma już miejsca na zieleń. Nie dopuść jednak do takiej sytuacji – mimo że funkcjonalność nawierzchni powinna być na pierwszym miejscu, to powinieneś uwzględnić też miejsce na niewielkie rabaty czy donice. W większych ogrodach nie będziesz mieć oczywiście takiego problemu, a projektując bardziej fantazyjny przebieg ścieżek i podjazdów możesz sprawić, by stały się one dodatkową ozdobą posesji.
W pozostałej części ogrodu zazwyczaj ścieżki mają mniej formalny charakter.
Najczęściej łączy się miejsca wypoczynku takie jak taras czy altana ogrodowa. Mogą prowadzić do szopki z drewnem kominkowym czy narzędziami ogrodniczymi lub po prostu budować przestrzeń ogrodową przez optyczne wydzielenie poszczególnych stref na działce.
Bardzo często do ich budowy wykorzystuje się też inny materiał niż ten zastosowany w części frontowej.
Często spotykam się też z sytuacją, w której właściciele chcą poprowadzić ścieżkę wokół całego domu. Wówczas warto ją zlokalizować przy samej ścianie, aby stanowiła jednocześnie opaskę wokół budynku, która chroni elewację przed brudzeniem się. Nie jest to jednak regułą i nie zawsze będzie dobrze wyglądało. Szerokość takiej opaski powinna wynosić przynajmniej 100 cm, aby chodząc, nie ocierać się o elewację.
W tym miejscu chciałabym napisać jeszcze kilka słów o wymiarach naszych nawierzchni. W zależności od ilości osób, jaka jednocześnie ma się po ścieżce poruszać, należy dobrać jej odpowiednią szerokość. Minimalna szerokość to ok. 80 cm, wygodna dla poruszania się jednej osoby. Jeśli chcemy, aby zmieściły się obok siebie dwie osoby, to należy przyjąć ok. 130-150 cm. Najczęściej jednak wybierana szerokość ogrodowych alejek to ok. 100 cm, co jest zazwyczaj szerokością furtki, przez którą droga przechodzi. Wiem z doświadczenia, że dla średniej wielkości ogrodów taka szerokość wygląda dobrze i jest wygodna.
Przejdźmy do wyboru materiałów, z których nasze nawierzchnie powstaną.
Wybierając produkty, weź pod uwagę intensywność korzystania ze ścieżki. Tu musisz zawsze pamiętać o zastosowaniu odpowiednio mocniejszego materiału pod ruch kołowy. Ważne jest także to, czy zależy Ci na gładkiej, czystej nawierzchni, czy też wolisz bardziej naturalne, nieregularne bądź przepuszczalne powierzchnie.
Kostkę brukową lub nawierzchnie z płyt chodnikowych łatwo utrzymać w czystości, natomiast powierzchnie z kamienia są bardziej nierówne i narażone na zarastanie mchem lub trawą. Najbardziej przepuszczalne nawierzchnie żwirowe, z tłucznia kamiennego czy ażurowej kratki betonowej lub syntetycznej nie będą nigdy idealnie posprzątane.
Na wybór produktu ma też wpływ ukształtowanie terenu. Przy dużych różnicach wysokości niektóre materiały nie będą się nadawały lub konieczna będzie budowa schodów, a do tego potrzebne są odpowiednie prefabrykaty betonowe albo elementy z kamienia.
Ostatni etap wyboru materiałów to dobór odpowiedniej kolorystyki.
Proszę tu jednak nigdy nie kierować się modą ani nowościami produktowymi. Wybór nawierzchni to zazwyczaj decyzja na lata, która musi obronić się zarówno dziś, jak i za 10 lat. Oprócz wyboru tworzywa ważne jest także dopasowanie nawierzchni do otoczenia, elewacji budynku czy materiału, z jakiego jest ogrodzenie – te elementy muszą tworzyć harmonijną całość. Zazwyczaj im mniej różnorodnych materiałów wprowadzimy do projektu, tym lepiej. Nie oznacza to jednak, że decydując się na czerwoną klasyczną dachówkę jesteś skazany na ogrodzenie z czerwonej cegły i czerwoną kostkę. Wręcz przeciwnie – najczęściej trzy różne czerwienie nie będą do siebie pasowały. Najlepiej wybrać kilka odcieni tej samej barwy i przełamać je pojedynczym elementem w innym kolorze. Wszystko jednak zależy od stylistyki budynku i twoich preferencji, dlatego każdy projekt trzeba rozpatrywać indywidualnie.
Na koniec mogę powiedzieć tylko tyle – dobrze zaprojektowane nawierzchnie porządkują przestrzeń, dają poczucie ładu, wydzielają w ogrodzie strefy użytkowe i ułatwiają funkcjonowanie mieszkańców. Prawidłowo zagospodarowana przestrzeń wokół budynków podnosi także wartość całej nieruchomości, co jest wymierną korzyścią dla właścicieli.
W pozostałej części ogrodu zazwyczaj ścieżki mają mniej formalny charakter.
Najczęściej łączy się miejsca wypoczynku takie jak taras czy altana ogrodowa. Mogą prowadzić do szopki z drewnem kominkowym czy narzędziami ogrodniczymi lub po prostu budować przestrzeń ogrodową przez optyczne wydzielenie poszczególnych stref na działce.
Bardzo często do ich budowy wykorzystuje się też inny materiał niż ten zastosowany w części frontowej.
Często spotykam się też z sytuacją, w której właściciele chcą poprowadzić ścieżkę wokół całego domu. Wówczas warto ją zlokalizować przy samej ścianie, aby stanowiła jednocześnie opaskę wokół budynku, która chroni elewację przed brudzeniem się. Nie jest to jednak regułą i nie zawsze będzie dobrze wyglądało. Szerokość takiej opaski powinna wynosić przynajmniej 100 cm, aby chodząc, nie ocierać się o elewację.
W tym miejscu chciałabym napisać jeszcze kilka słów o wymiarach naszych nawierzchni. W zależności od ilości osób, jaka jednocześnie ma się po ścieżce poruszać, należy dobrać jej odpowiednią szerokość. Minimalna szerokość to ok. 80 cm, wygodna dla poruszania się jednej osoby. Jeśli chcemy, aby zmieściły się obok siebie dwie osoby, to należy przyjąć ok. 130-150 cm. Najczęściej jednak wybierana szerokość ogrodowych alejek to ok. 100 cm, co jest zazwyczaj szerokością furtki, przez którą droga przechodzi. Wiem z doświadczenia, że dla średniej wielkości ogrodów taka szerokość wygląda dobrze i jest wygodna.
Przejdźmy do wyboru materiałów, z których nasze nawierzchnie powstaną.
Wybierając produkty, weź pod uwagę intensywność korzystania ze ścieżki. Tu musisz zawsze pamiętać o zastosowaniu odpowiednio mocniejszego materiału pod ruch kołowy. Ważne jest także to, czy zależy Ci na gładkiej, czystej nawierzchni, czy też wolisz bardziej naturalne, nieregularne bądź przepuszczalne powierzchnie.
Kostkę brukową lub nawierzchnie z płyt chodnikowych łatwo utrzymać w czystości, natomiast powierzchnie z kamienia są bardziej nierówne i narażone na zarastanie mchem lub trawą. Najbardziej przepuszczalne nawierzchnie żwirowe, z tłucznia kamiennego czy ażurowej kratki betonowej lub syntetycznej nie będą nigdy idealnie posprzątane.
Na wybór produktu ma też wpływ ukształtowanie terenu. Przy dużych różnicach wysokości niektóre materiały nie będą się nadawały lub konieczna będzie budowa schodów, a do tego potrzebne są odpowiednie prefabrykaty betonowe albo elementy z kamienia.
Ostatni etap wyboru materiałów to dobór odpowiedniej kolorystyki.
Proszę tu jednak nigdy nie kierować się modą ani nowościami produktowymi. Wybór nawierzchni to zazwyczaj decyzja na lata, która musi obronić się zarówno dziś, jak i za 10 lat. Oprócz wyboru tworzywa ważne jest także dopasowanie nawierzchni do otoczenia, elewacji budynku czy materiału, z jakiego jest ogrodzenie – te elementy muszą tworzyć harmonijną całość. Zazwyczaj im mniej różnorodnych materiałów wprowadzimy do projektu, tym lepiej. Nie oznacza to jednak, że decydując się na czerwoną klasyczną dachówkę jesteś skazany na ogrodzenie z czerwonej cegły i czerwoną kostkę. Wręcz przeciwnie – najczęściej trzy różne czerwienie nie będą do siebie pasowały. Najlepiej wybrać kilka odcieni tej samej barwy i przełamać je pojedynczym elementem w innym kolorze. Wszystko jednak zależy od stylistyki budynku i twoich preferencji, dlatego każdy projekt trzeba rozpatrywać indywidualnie.
Na koniec mogę powiedzieć tylko tyle – dobrze zaprojektowane nawierzchnie porządkują przestrzeń, dają poczucie ładu, wydzielają w ogrodzie strefy użytkowe i ułatwiają funkcjonowanie mieszkańców. Prawidłowo zagospodarowana przestrzeń wokół budynków podnosi także wartość całej nieruchomości, co jest wymierną korzyścią dla właścicieli.